Smoczy najeźdźca – historia elfów

Posted on 29/07/2015 - autor:

0


Cześć

http://neutron2k.deviantart.com/art/Cutting-Through-the-Mist-109440277

Cutting Through the Mist by Neutron2K

Trzeci fragment opisu przedstawia ziemie położone na wschód od północnej części gór Zachodzącego Świata. Zamieszkujące te tereny elfy stanowią tylko niewielką część istot, z którymi można się spotkać. Jednakże to właśnie one niekiedy opuszczają prastare puszcze, by odwiedzić inne miejsca. Sojusz Matecznika, świętej stolicy elfów, z Królem Gór oraz elfi dyplomaci, którzy zdołali umknąć przez zaborczym smokiem, sprawiły, że po dwóch wiekach lasy odzyskały niepodległość.

Elfy dożywają około półtora wieku. Nieliczne, które potrafią czarować, żyją dwukrotnie dłużej. Niestety, długie lata hodowli pod czujnym okiem smoka, który prowadził swoje okrutne eksperymenty, sprawiły, że rodzące się elfy rzadko kiedy potrafią okiełznać manę i rzucić zaklęcie.

Tylko głupcy mogą używać nazwy Prastara Puszcza i twierdzić, że jest to jeden las i jedno państwo, a wszystkie żyjące w nim elfy to jeden naród. W rzeczywistości są to dziesiątki lasów, których granice potrafią rozpoznać tylko istoty stanowiące ucieleśnienie natury oraz druidzi. Zwykły elf nie ma co marzyć by rozpoznać w którym miejscu kończy się Matecznik a zaczyna Al’Rahas czy Al’Aś. Zwłaszcza, że granice zmieniają się nieustannie, tak jak rosną drzewa i mnożą się zwierzęta.

http://lady-cat.deviantart.com/art/Broken-186393124

Broken by Lady-CaT

Dla elfów najważniejszą częścią wielkich puszcz jest Matecznik, który stanowi ich świętą stolicę. Wokół niego rosną niezliczone lasy poszczególnych elfich plemion, zagajniki druidów oraz miejsca, będące domem drzewców, driad, duszków czy innych, unikatowych istot.

Każdy z lasów posiada swoje Klah’Al. Jest to tytuł, którego używają elfowie, a oznacza, mniej więcej, Bijące Serce Obszaru. Pośród zapisków kronikarzy elfiego dworu z Matecznika można znaleźć tylko trzy przypadki, gdy Klah’Al zmarł i zawsze kończyło się to przemianą jego włości. Las stawał się on zagrożeniem na tyle poważnym, że Klah’Al innych terenów musieli pojawić się w takiej Ar, Osieroconej Ziemi Nigdzie jednak nie ma dokładnej informacji w jakiż to sposób Ar zagrażał okolicy ani w jaki sposób sobie z tym zagrożeniem poradzono. Wszystko wskazuje na to, że Klah’Al z jakiegoś powodu nie ufają elfom.

Pięć wieków temu elfowie zostali zniewoleni przez smoka Xi Thaer, znanego od tamtej chwili jako Hodowca, choć elfowie nazywają go znacznie dosadniej. Najgorsze przekleństwa w ich języku wywodzą się właśnie od jego imienia. Ponoć bestia zabiła boga, który ulepił z liści oraz drewna figurki elfów i tchnął w nie życie. Następnie smok wyłapał część elfów, a resztę wymordował. Przez dwa, długie i okrutne, stulecia elfowie byli traktowani niczym zwierzęta hodowlane, niewiele lepsze od bydła.

http://diegoocunha.deviantart.com/art/Dragon-King-310108925

Dragon King by DiegooCunha

Nim pojawił się przeklęty smok elfy śpiewały jedną z najpiękniejszych pieśni magii. Pośród śmiertelnych nie było maga, który mógłby dorównać Pieśniarzom elfów. Niestety… Działo się to dawno temu. W czasach niewoli smok odebrał elfom słuch i głos na tyle skutecznie, że dziś niewiele dzieci rodzi się z talentem, który umożliwia rzucanie zaklęć. Po dziś dzień wszystkie elfy słyszą magię, lecz tylko obdarzone najczulszym słuchem potrafią wykorzystać ją do rzucania zaklęć.

W czasach elfiej niewoli nawet Klah’Al byli zagrożeni. Ten potwór pożerał wszystko, co stanęło na jego drodze. Istoty śmiertelne i te, o których do tej pory mówiono, że nie mogą umrzeć. Smok żarł bez opamiętania czy litości. Pochłaniał tak wiele dusz, że pod koniec elfiej niewoli na jego ciele wyrastały twarze i pyski przeróżnych istot.

Mieszkańcy lasów byli pożerani przez pokraczne potomstwo Hodowcy i obdarci ze swej godności. Elfowie ukrywali się, korzystając z pomocy duchów lasu by przetrwać stulecia niewoli. To właśnie dzięki tej pomocy udało się zebrać i zjednoczyć siły zdolne do wyzwolenia lasów spod jarzma Xi Thaer. Do dziś teren, gdzie armia, składająca się niemalże z każdej żywej istoty zamieszkującej wielkie lasy oraz armii krasnoludzkiego Króla Gór i ludzkich państw, stanęła do boju z Hodowcą, pozostaje miejscem przeklętym i pełnym niebezpiecznie szalejącej magii. Miejsce to, zwane Blizną, jest świadectwem zła wyrządzonego światu przez tego smoka. Świadectwem, które przetrwa dłużej niż same smoki i uzasadni niszczenie wszelkich jaj przez nie złożonych. Nie można pozwolić, by wykluwały się kolejne dzieci morderców i niszczycieli, które mogą zechcieć pomścić swoich rodziców.

Elfowie dzielą lasy na dwie kategorie. Pierwszą z nich są prastare puszcze, które istniały przed przybyciem smoka i przetrwały jego ataki. Mówi się, że korzenie tych drzew wrosły w artefakty pradawnych bohaterów i żywią się ich mocą. W ten sposób tłumaczy się fakt, że zwykłe drzewa na terenie Prastarych Puszcz rosną tam dwukrotnie wyższe niż gdzie indziej, a magia istot lasu jest pośród nich potężniejsza niż w pozostałych miejscach.

Drugą kategorią lasów są młode lasy. Są to zarówno te, które zostały zasadzone przez elfy czy druidów, jak i te, które wyrosły samodzielnie w trakcie stuleci po śmierci Hodowcy. Niestety, nie posiadają one mocy i nie opiekuje się nimi żaden Klah’Al. Niemniej brak mocy pośród drzew sprawia, że owe lasy nie stają się Ar. Choć ostatnio krążą plotki o elfich poszukiwaczach, którzy próbują nasycić te miejsca maną.

http://chevyhax.deviantart.com/art/Broken-tree-519705168

Broken tree by chevyhax

Elfowie wierzą, że wszystkie istoty są wolne z  urodzenia i żadna z nich nie zasługuje na trzymanie w niewoli. Przecie tego właśnie doświadczyły elfy podczas rządów Xi Thaera. Dlatego właśnie pośród elfów nie ma trzyma się zwierząt, Niektóre koty dawno już pojęły, że wystarczy się pojawić w obejściu i głośno miauczeć, aby otrzymać nieco mięsa od łowców. Czasami trzeba też pozwolić elfowi na głaskanie.

Prastare Puszcze dają schronienie także duchom lasu, jak elfowie określają między innymi drzewce, driady, nimfy czy licha. Tak po prawdzie, to nazywają tak wszystko, co nie jest elfem, a mieszka w puszczach. Choć niektóre z tych istot są to potężne, to większość z nich nie przejmuje się światem poza granicami lasów. Dlatego też nieczęsto stają na polach bitew, jednak nic nie zdoła ich powstrzymać jeżeli coś zagraża ich puszczom, Nic, oprócz legendarnego smoka, który udowodnił już niegdyś swoją potęgę.

Reklamy
Posted in: Brama: Pojedynek